Geschreven door:	Kees van der Pol [meer]
Datum ingestuurd:	1 oktober 2008
Niveau:	Docent
Taal:
Woorden:	2578
Opvragingen:	610 (6 deze maand)
Waardering:	Currently 5.00/5 1 2 3 4 5 5.0/5 (4 stemmen)

We hebben 5 exemplaren van Road To Revolution, de nieuwe live dvd van Linkin Park, om weg te geven!

Gebruikte editie voor het boekverslag
Gebruikte druk: 1e
Verschijningsdatum eerste druk: 25 september 2008
Aantal bladzijden: 200 blz.
Uitgegeven bij : Nijgh & Van Ditmar te Amsterdam,

Beschrijving voorkant
De voorkant is erg origineel: De eerste bladzij van de roman staat afgedrukt op de cover en het verhaal loopt gewoon verder zonder binnenpagina. Aan het einde staat de titelpagina.

Genre van het boek
De roman lijkt me een satirische roman over een midlifecrisis.

De aangeleverde flaptekst
Ook de flaptekst is origineel.

Iedereen wil met me naar de kroeg.
Niemand wil met me naar bed.
(Peter Pruiser vat zijn leven even samen)

Zeven redenen om deze roman niet te lezen
• Ik ken die hele Hans van der Beek niet
• Ik ben zelf een kale, dikke brildrager en kan daar niet om lachen
• Ik rijd zelf Ford Mondeo
• Ik wacht wel op de film
• Ik ben zelf docent op een middelbare school en kan daar niet om lachen
• Ik heb maar een vaag idee van wat er omgaat in mannenhoofden en wil dat graag zo houden
• Ik vind het gênant voor die arme Chantal Janzen

Titelverklaring
“Mijn vrouw heet Petra.” Is de eerste zin van de roman. Peter geeft al in het eerste deel een beschrijving van zijn vastgelopen huwelijk. Het is dan ook niet vreemd dat zijn vrouw aan het einde van deel I bij Peter weggaat.

Structuur en/of verhaalopbouw
Het boek heeft dus een bijzonder begin: het verhaal begint op de cover. Dit kan worden gezien als een soort proloog. Daarna zijn er drie delen die met een Romeins cijfer worden aangeduid. Deze delen worden onderverdeeld in hoofdstukken die een titel hebben.
Deel I heeft 6 hoofdstukken
Deel II heeft 9 hoofdstukken
Deel III heeft 6 hoofdstukken.
Deel I opent met een les van Peter Pruiser en kun je beschouwen als een opening in handeling. Het einde van de roman kan “open” beschouwd worden, omdat je als lezer niet weet hoe het met de relatie Peter en Chantal afloopt..

Gebruikt perspectief
Het is een ikroman waarbij de hoofdfiguur, de ongeveer 40-jarige geschiedenisdocent op een Amsterdamse scholengemeenschap voor havo/vwo verslag doet van zijn vastgelopen huwelijk, zijn versiertrucs op een collega en zijn fascinatie voor musicalzangeres Chantal Janzen.
Hij vertelt in de o.t.t. en is daarom een zg. “onwetende meebelever.” Maar enkele keren grijpt hij vooruit in de tijd ( bijv. op blz. 153 Ik heb Maaike later nog een paar keer gezien. Zij mij nooit.

De tijd van het verhaal
Het is een zeer actuele roman. In zijn speurtocht naar gegevens over Chantal Janzen vermeldt Peter gegevens over The Babe van het jaar 2007. Chantal is in dat jaar genomineerd. Het verhaal moet dus worden verteld na 2007. Maar in de vertelling zelf wordt niet vermeld in welke maand of welk jaar de handeling speelt. Daarentegen vertelt hij op blz. 2 dat hij veertig jaar is en op blz. 127 dat hij in 1968 geboren is Daarom moet het verhaal dus in 2008 spelen.

De plaats van handeling
De belangrijkste plaats van handeling is Amsterdam. Peter werkt hier als docent op een scholengemeenschap. Na zijn scheiding is hij veel in Amsterdam te vinden: bijv. in de uitgaanswereld, en de omgeving waar Chantal woont.

Opdracht
Het boek heeft geen opdracht.

Motto
Het boek heeft geen motto:

Samenvatting van de inhoud
In de “proloog” vertelt Peter Pruiser, de hoofdfiguur van de roman over zijn enigszins vastgelopen huwelijk met Petra. Peter is 40 (blz. 2) jaar en geschiedenis docent op een scholengemeenschap voor havo/vwo in Amsterdam. Hij vertelt aan de lezer dat zijn huwelijk minder goed loopt en dat hij seks met zijn vrouw maar een heleboel gedoe vindt. Hij vindt het ook niet erg dat het er momenteel maar weinig van komt. Seks is net als Sinterklaas: het voorspel is leuker. Daarna vertelt hij dat hij op school een leuke collega heeft (Robine Hutting van Engels) met wie hij een flirtrelatie onderhoudt.

I
Dit deel begint met een les in havo-4. Uit alles wordt duidelijk dat de klas eigenlijk niet zo’n zin heeft in deze les in de Tweede Fase. Er zijn ook enkele meisjes in de puberteit die Peter Pruiser uitdagen.
Peter Pruiser is een echte “borstenman” Hij valt op borsten van vrouwen. De andere categorie is de billenman. In de docentenkamer worden de mannen in groepen verdeeld.
Zijn flirtvriendin is Robine. Die weet ook dat Peter niet zo knap is: kaal, dik en brildragend, maar ze willen allemaal wel mee naar de kroeg maar niet naar bed.
Toch wil hij er veel aandoen om Robine Hutting die zelf geen relatie heeft te versieren. Hij probeert een crashdieet (voor ziekenhuispatiënten die veel moten afvallen binnen korte tijd) hij gaat roken en koopt een macho Zippo. Hij meld zich ook aan bij een castingbureau waar hij als figurant moet kunnen functioneren in een aflevering van Grijpstra en de Gier. Het zijn allemaal geen wereldschokkende zaken. Aan het einde van deel I praten Peter en Petra met elkaar. Ze komen samen tot het inzicht dat ze weinig samen meer hebben. Dan vertelt Petra ineens dat ze een vriend heeft, dat ze er met hem vandoor gaat en dat ze kinderen meeneemt. Dat zijn drie boodschappen in één.

II
Peter is vrij man en kan nu zonder bezwaren de voor hem aantrekkelijke Robine Hutting versieren. Ze is hem echt aan het “teasen”en hij gelooft dat hij nu meer kans maakt dan daarvoor. Maar zijn collega Wout Hoyer maakt hem duidelijk dat de vrouwen hem ongevaarlijk vinden, omdat ze hem min of meer als een vriend (een Sjaak, term voor homovriend) beschouwen. Hij moet veel directer op zijn doel afgaan. Dat vertelt Wout hem wanneer hij langs gaat op uitnodiging.
Peter wordt onverwacht gebeld door het castingbureau: hij kan weer optreden als figurant in een aflevering van Grijpstra en de Gier. Hij is een hoerenlopen, maar speelt uiteindelijk een scène met Chantal Janzen op wie hij onmiddellijk verliefd wordt, omdat ze moet lachen om een grap van hem.
Peter Pruiser wil de adviezen van Hoyer meteen opvolgen. Wanneer hij in Amsterdam is, gaat hij langs bij Robine Hutting die het eerst heel leuk vindt dat hij langs komt, maar wanneer hij te rechtstreeks op zijn doel afgaat (hij zegt dat hij met haar naar bed wil) is het over met de vriendschap. Dat heeft Robine namelijk nooit gewild. Hij was immers ongevaarlijk voor haar. Nu knapt ze helemaal op hem af.
Op een feestje van een gemeenschappelijke vriend ontmoet hij Petra die zich opvallend jolig gedraagt o.a. onder invloed van alcohol. Ze danst volop en aan het einde komt haar vriend haar ophalen: die belooft nota bene dat hij goed voor de kinderen van Peter zal zorgen (Mats en Maartje) Wat eenzaam loopt Peter daarna het kroegencircuit in Amsterdam af, maar echt veel sjoege krijgt hij niet.
Hij gaat googlen met de naam Chantal Janzen en krijgt uiteraard veel hits. Hij leest ook op Hyves dat ze in een bepaald café komt, maar als ze inderdaad in die gelegenheid komt, herkent ze hem niet eens. Hij achtervolgt haar naar haar appartement. Later in dit deel ontmoet hij in een café een blonde stoot, die wel heel erg amicaal met hem omgaat. Ze vindt zichzelf een prooi voor een “billenman” maar vraagt of hij met haar meegaat. Ze is flink aangeschoten en hij brengt haar met een taxi naar haar huis. Maar seks wil hij niet en hij gaat niet meer naar binnen. Hij ontmoet haar later nog diverse keren, maar ze “herkent hem niet meer.”

III
Peter gaat op een cursus method acting: hij hoopt zich te bekwamen als acteur en bij de cursus moet je je allerlei emoties voor de geest halen. Hij wil acteur worden opdat het contact met Chantal gemakkelijker zal worden. Vervolgens gaat hij naar Oger in de PC en laat zich door de eigenaar op slijmerige wijze een heel duur kostuum aanmeten. Ook gaat hij met zijn beide kinderen naar een zondagmiddagvoorstelling van Tarzan waarin Chantal als Jane optreedt. Vooraf heeft hij een kersenvlaai meegenomen, maar hij mag hem alleen maar afgeven. In de voorstelling staat ze vlak bij zijn stoel, maar opnieuw herkent ze hem niet. Het is erg gênant voor Peter. In de klas geeft hij nog een les over de Weimanrepubliek. De klas neemt hem in de maling en laat hem een verhaal vertellen. In de klas zit ook Nadia het meisje dat docenten wil verleiden.
Peter begint Chantal Janzen te stalken. Hij heeft een Fort Mondeo en staat met de auto voor haar huis. Ineens stapt ze bij hem in de auto en sommeert hem weg te rijden. Ze zegt dat er een gek achter haar aanzit die een boek over haar wil schrijven en in een Fort Mondeo zit. Inderdaad rijdt er een Ford achter hen aan. Peter Pruiser is erg gelukkig, want Chantal Janzen zit naast hem. Hij voert een straatrace met de andere Ford Mondeo. Dan ziet hij dat een grote vrachtwagen op hem afkomt, maar hij kan hem nog niet ontwijken. De andere Ford Mondeo-chauffeur kan dat echter niet.

Thema, motieven en interpretatie
De roman gaat voornamelijk over een man die in een midlifecrisis verkeert. Peter Pruiser heeft een huwelijk met Petra dat eigenlijk aan het verzanden is. Zelfs seks wordt een probleem. Als leraar is hij niet slecht maar echt inspirerend kan hij zijn baan op een scholengemeenschap voor havo en vwo niet noemen.
Daartegenover staat dat hij wel een poging wil doen om zijn collega op school Robine Hutting te versieren. Zeker wanneer hij vrij man is (zijn vrouw verlaat hem voor een ander) kan hij pogingen doen om onder de aandacht van andere vrouwen te komen. Vrij standaard zijn dan zijn manieren om op te vallen (afvallen, roken met een Zippo, kroeglopen, figureren in een televisieserie)
Erg succesvol wordt hij bij Robine niet, want zeker nadat hij te direct heeft laten merken dat hij wel met haar naar bed wil, knapt ze af. Ze ziet hem immers liever als vriend. De tekst van het liedje van Veldhuis en Kemper “Ik wou dat ik jou was” past hier wel erg goed op hem.
Bij een van zijn figurantenoptredens ontmoet hij de Babe Chantal Janzen en dat wordt zijn idool. Hij zoekt alles van haar op Internet op, komt in de kroeg waar ze frequenteert, doet een cursus om acteur te worden, koopt bij Oger en bezoekt een voorstelling van Chantals productie Tarzan. Ook dit lijkt allemaal op niets uit te lopen, want ze ziet hem niet staan totdat ze in zijn auto stapt om te ontkomen op de man die wel heel erg lijkt op Peter Pruiser zelf. Een happy maar open eind besluit deze humoristische roman.


Waardering scholieren.com
De roman van Hans van der Beek kan niet anders dan satirisch bedoeld zijn. Door gebruik te maken van een echt bestaande Babe (Chantal) maakt hij een soort parodie op een lelijke man die in een midlifecrisis belandt. De 40-jarige kale, dikke, brildrager probeert aantrekkelijke vrouwen te versieren, nadat zijn vrouw Petra hem verlaten heeft voor een ander. Zijn pogingen zijn vermakelijk ( afvallen, gaan roken, castingbureau inschrijven, acteercursus, kroeglopen) maar lopen eigenlijk op niets uit. Door een wonderlijk toeval krijgt hij Chantal toch in zijn Ford Mondeo.
De roman is daardoor voor scholieren van havo/ vwo wel leuk om te lezen. Bovendien is er een prettige bladspiegel die je door het boek sleurt. Er wordt niet veel over de geschiedenisdocent verteld, maar wel over zijn versierpogingen tijdens zijn midlifecrisis. De amusementswaarde voor scholieren is wellicht een 7.

De literaire waarde voor de boekenlijst is voor havo 2 punten en voor een vwo-lijst maar 1.
Het boek zal geen indruk maken in de literaire geschiedenis van onze taal.

Leestip:
Voor de literatuurlijst is het boek te combineren met andere boeken over midlifecrisissen:
- Mensje van Keulen Bleekers Zomer
- Kees van Kooten Veertig (zeker wat thematiek overeenkomsten)
- Willem Brakman Een winterreis
- Willem van Toorn De lotgevallen van Sebastiaan Terts

Over de schrijver
“Gods Christus Hans! Wat hebben ze jou aangedaan vroeger?””
(Chantal Janzen)

Hans van der Beek (1966) is journalist van Het Parool. Eerder schreef hij “De Neus. Het macabere vak van Harry Jongen.”
Interviews van hem, Peter van Brummelen en Matthijs van Nieuwkerk werden gebundeld in “Op de klapstoel” en met Liedewij Loorbach schreef hij “Kroeglopen in Amsterdam.”
Dit is zijn romandebuut.

Bijlage Het Parool: interview met de schrijver.
In het Parool van donderdag 25 september 2008 verscheen een interview met de schrijver over de roman.
'Mijn vrouw heet Petra' een zelfhulproman voor de man? Hans van der Beek (1966) grinnikt. ''Ik mag hopen van niet, want dat zou erg treurig zijn. Maar ik ben bang van wel.''

In Mijn vrouw heet Petra gaat de Limburgse, in Amsterdam woonachtige geschiedenisleraar Peter Pruiser helemaal los. Hij is van zijn vrouw vervreemd, begeert zijn collega Robine Hutting, en zal later in de roman geobsedeerd raken door actrice Chantal Janzen.

Van der Beek laat zijn personage in de goed geschreven, van grappen en oneliners doorregen roman flink uit de bocht vliegen. Hij laat vooral geestig zien hoe de man niet met de vrouw moet omgaan. ''Ik heb het allemaal overdreven, hè, laat dat duidelijk zijn. Dit boek is een komedie met tragische kantjes over een man die graag vreemd wil gaan. Toch heb ik van vrouwen die het boek al hebben gelezen, begrepen dat de man zijn blik altijd keurend van boven naar beneden over een vrouw laat gaan. En dat mannen altijd meer willen dan vriendschap. Iets waarnaar Peter Pruiser ook verlangt. Kijk, als een vrouw je 'schatje' noemt is dat een kiss of death, terwijl veel mannen denken dat ze goed bezig zijn.''

Van der Beek, in het dagelijks leven journalist bij deze krant, legt uit hoe Chantal Janzen in het boek terecht kwam: ''Ik had eerst bedacht dat Peter Pruiser op een fictieve actrice verliefd zou worden, maar het leest toch lekkerder als het een bestaande actrice gaat. Ik had Chantal Janzen al eens voor de krant geïnterviewd. Ik heb officieel toestemming gevraagd om haar naam te mogen gebruiken. Ze vond het goed.''

''Waarom Chantal? Zij wordt tot babe van het jaar uitgeroepen, tot mooiste glimlach, tot dansmarieke van het jaar. Wie ben ik om me daartegen te verzetten? Ik vond het heel gênant om een hoofdstuk waarin ik haar twee moedervlekjes in haar decolleté beschrijf naar haar te sturen. Met welke ransaap heb ik nu te maken, zal ze wel hebben gedacht. Gelukkig kan ze overal om lachen. Zij heeft als een van de weinige BN'ers humor en zelfspot. Ze heeft ook het eerste exemplaar van de roman in ontvangst genomen.''

De vraag waarom alle journalisten toch een roman willen schrijven is verwacht.
''Ik schrijf veel reportages en grotere verhalen. Dan schurk je al een beetje tegen het echte schrijven aan. Ik wilde gewoon graag eens een roman schrijven.
Ik weet ook wel dat dit geen highbrow literatuur is. Ik heb een roman willen schrijven waar je als lezer een paar uur plezier aan beleeft. Er zit trouwens zoveel reportage in dit boek, dat ik het bijna een journalistieke roman wil noemen. Ook ik heb me, net als Peter Pruiser, ingeschreven bij een modellenbureau, ook ik heb method acting-lessen gevolgd, ik heb gefigureerd in Grijpstra & De Gier. Ik ben bij mijn oud-leraar geschiedenis achter in de klas gaan zitten, ik ben naar de musical Tarzan, met Chantal Janzen, gaan kijken, ik heb kroegentochten gelopen. Dat was het leukste van het schrijven, dat door je eigen roman lopen. En dat je je eindelijk niet aan de feiten hoeft te houden.''

Wat vindt zijn zijn vrouw van het boek. Hans van der Beek: ''We zijn 22 jaar samen, maar tijdens het lezen keek ze een paar keer op, en vroeg: 'Wie ben jij?' Hahaha. Ik doe een heel groot beroep op het begrip en het gevoel voor humor van mijn vrouw. Ze zei ook nog: 'Ik mag hopen dat het niet over Hans gaat!''' (MAARTEN MOLL)